عشق پرواز بلندیست

رفیقان نا رفیقند...

mina13427 — Tue, 28 Apr 2009 14:25:03 GMT

هراسم نيست از عشق
دلم از عشق بيزاره
رفيقان نارفيقند و عزيزان قاصد حسرت
رفيقم، همدمم، درد سکوت و بُهت ديواره
در اين متروکه دنيا که ياری نيست
نشانی از کسی يا از دياری نيست
به عشقی جز خداوند اعتباری نيست
ياری نيست
ياری نيست

سنگ آهم را
نگاهم را
فرو کوبم به در يک بار ديگر
کعبه را پيچيده ام در مخمل سبز خيالت بار ديگر
ای بسيط آسمان
ای بلندای زمان
با تو من بشناختم معنای هستی و صفا را
مشق هر شب می کنم نام تُرا پروردگارا
هراسم نيست از عشق

دلم از عشق بيزاره
رفيقان نارفيقند و عزيزان قاصد حسرت
رفيقم همدمم درد سکوت و بهت ديواره

mina13427 — Mon, 09 Feb 2009 09:28:18 GMT

ناله ساز من

mina13427 — Thu, 25 Dec 2008 05:35:18 GMT

برخیزد امشب ناله ی ساز من
تا گوید شرح سوز و گداز من
باز امشب ساز نغمه سرا

تسکین بخشد سوز مرا
آرد بر لب راز و نیاز من
دل رنج هجران برده بسی
دارد شوق همنفسی
افتد امشب پرده ز راز من
بشنو از سازم ناله دارد از جدایی ها
به فغان آید از خودسری ها بی وفایی ها
به تو گوید ، که به مهرت ، دل من شود پایبند
به تحمّل ، مده پندم ، که اثر ندارد پند

تو می گفتی جدایی گر نباشد عشق می میرد ولی هرگز نمی گفتی

قانون جدایی نیز در خود منطقی دارد همه دارایی ام دوچشم بود

و کاروانی اشک که می کردم نثار مقدم راهت گاه رفتن

ولی آن شب چنان رفتی چنان تعجیل درتصمیم که از آن برکه ی قدس

فقط گودال خاموشی پر از زخم شکایت ماند

تو رفتی و اشارتهای رمز آلود مژگانم همه از گوشه ی چشم چپم

مایوس کوچیدند و اینک ای کلیم عشق ای تفسیر دلتنگی

شبی از دوردست جنگل حسرت

به نجوای دل انگیزی صدایم کن

که من از چنبر خواب فراموشی رها گردم

و با هرم دهانم شمع فریادی بدین مضموم بیفروزم :

بیا دست قشنگ مهربانت را عصایم کن که برخیزم

وشورانگیز شوق آلود به دامان شقایقها بیاویزم

بی تو می میرم

mina13427 — Wed, 23 Jul 2008 20:23:30 GMT

می دونستی من غريبم ، به خدا بی تو می ميرم

لحظه های بی كسيم رو ، پای حرف تو می شينم

می دونستی قلب تنهام ، ديگــــــه آرزو نـــداره

توی چشمون غريبـــم ، تا سحــر بارون مي باره

می دونستی وقتی نيستی دل مــن چقدر غريبــه

لحظه ی جدايی از تو ، به خــدا دلـــم می گيــره

می دونستــی دله تنگـم ، واسه تو ترانـه گفتــه

تمـوم هوش خودش رو ، واسه خاطــر تــو باختــه

مي دونستی تنگ غـــروبا ، تو دلم ماتم می شينـه

يــاد چشمـــون قشنـگت ، شبامــو ازم مي گيــره

می دونستی عاشقونه ، با دلت زنـدگی كــردم

حتی وقتـی كه نبـودی ، به يادت گريـه می كـردم

می دونستی تك و تنهام ، وقتی كه پيشم نباشــی

تو قسم خوردی دوباره ، ديگه غافل از دلم نباشـی

می دونستـی دل عاشـق ، توی دنيای تو اسيــره

بــه خــدا از غـم عشـقت ، دل من داره می ميــره

دلگیر دلگیرم مرا مگذار و مگذر
از غصه میمیرم مرا مگذار و مگذر
با پای از ره مانده در این دشت تبدار
ای وای میمیرم مرا مگذار و مگذر
سوگند بر چشمت که از تو تا دم مرگ
دل بر نمیگیرم مرا مگذار و مگذر
بالله که غیر از جرم عاشق بودن ای دوست
بی جرم و تقصیرم مرا مگذار و مگذر
با شهپر اندیشه دنیا گردم اما
در بند تقدیرم مرا مگذار و مگذر
آشفته تر ز آشفتگان روزگارم
از غم به زنجیرم مرا مگذار و مگذر

تقدیم به تمام پدران

mina13427 — Tue, 15 Jul 2008 13:54:18 GMT

دیوانه آنم که وفـایی دارد

آن یارکه نام دلـربایی دارد

حسرت به کبوتری برم کزسرعشق

درگوشه ایوان توجایی دارد

این ذکر مرا همیشه دیوانه کند

ایوان نجف عجب صفایـی دارد

کعبه که میدانی کجاست؟

میعادگاه عاشقان

نه آن نمای باشکوه

آن ولادتگاه حیدر درزمین

آه چه رویایی وزیباست در موسم حج

همگی گرد علی می پیچند

محورآنجاست " امیران هیچند

غم اگر پیرم کند

غصه اگر سیرم کند

مشکلات زندگی صدبار زمینگیرم کند

بازمی گویم:

((( امیرالمومنین (ع) حیدر مدد )))

سلام بابا جونم نمیدونی چقدر دوستت دارم نمیدونی که چقدر برام عزیزی
کوچیکتر که بودم وقتی میومدم کارخونه ات و تو رو مشغول اون کار سخت میدیدم وقتی میدیدم که ورق فلز دستاتو بریده و یک جای سالم تو دستات نذاشته اون شب آروم نداشتم بیقرار بیقرار بودم همش گریه میکردم و از خدا طلب سلامتی برای تو .

دلم میخواست قدرتی داشتم توانی داشتم که نذارم تو کار کنی دلم میخواست مرحمی بودم برای اون دستای خسته ات. الانم چهره خسته و تکیده ات نشون از سالها رنج و سختی میده که از راحتی خودت زدی و برای آسایش ما گذاشتی نشون از اینکه نذاشتی بچه هات سختی ببینند ای کاش میتونستم فقط قطره ای از اون دریای محبت و ایثار تو رو جبران کنم

دلم میخواد دستاتو غرق بوسه کنم دلم میخواد تمام وجودم رو به پاهات بریزم

روز پدر بهونه قشنگیه برای تشکر از تو برای اینکه به یادمون بیفته که چون تو عزیزی داریم به یادمون بیفته حضورت چه نعمت بزرگی که خدا به ما عطا کرده ،

پدرم بدون تو هیچیم هیچ ..............

از خدا میخوام از عمر بی ارزش من کم کنه و به عمر تو اضافه کنه از خدا میخوام تا زمانی که زنده هستم سایه تو بالای سرم باشه

ای پدر بوی شقایق می دهی

عاشقی را یاد عاشق می دهی

با تو سبزم

گل بهارم

ای پدر

هر چه دارم از تو دارم ای پدر

بابا جونم دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم

روزت مبارک پدر دستاتو می بوسم بابا

فرشته ای به نام مادر

mina13427 — Mon, 23 Jun 2008 15:18:18 GMT

یا زهرا (س) مددی

چون كه ذكرت با دلم همساز شد ... دفتر عشقم بنامت باز شد

چون كه عشقت بر دلم آويختند ... پرده ها از ديده ام بگريختند

جمله عالم از وجودت مست شد ... هر كه نوشيداز سبويت مست شد

گر نبودي ياس را بوئي نبود ... مرتضي را يار و مانوسي نبود

همدم همراز حيدر بوده اي ... هم كه بابا را تو مادر بوده اي

سر حق از وجودت ديدني است ... بوسه گاه مصطفي بوسيدني است

چون كه عشقت در دلم ماواكند...جمله درها را برويم واكند

فرشته ای بنام مادر

كودكی كه آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسید: می گویند فردا شما مرا به زمین می فرستید. اما من به این كوچكی و بدون هیچ كمكی چگونه می توانم برای زندگی به آنجا بروم؟

خداوند پاسخ داد: از میان تعداد بسیاری از فرشتگان , من یكی را برای تو در نظر گرفته ام . او در انتظار توست و از تو مراقبت خواهد كرد.

كودك دوباره پرسید: اما اینجا در بهشت , من هیچ كاری جز خندیدن و آواز خواندن ندارم و اینها برای شادی من كافی هستند. خداوند گفت : فرشته تو به تو لبخند خواهد زد و هر روز برایت آواز خواهد خواندو تو عشق او را احساس خواهی كردو شاد خواهی بود. كودك ادامه داد : من چطور می توانم بفهمم مردم چه می گویند وقتی زبان آنها را نمی فهمم؟

خداوند او را نوازش كرد و گفت :فرشته تو زیباترین و شیرین ترین واژه هائی را كه ممكن است بشنوی را در گوشت زمزمه خواهدكرد و با دقت و صبوری به تو یاد خواهد داد كه چگونه صحبت كنی.

كودك سرش را برگرداند و پرسید : شنیده ام كه در زمین انسانهای بدی هم زندگی می كنند چه كسی از من محافظت خواهد كرد؟ خداوند جواب داد : فرشته ات از تو محافظت خواهد كرد, حتی اگر به قیمت جانش تمام شود.كودك با نگرانی ادامه داد: اما من همیشه به این دلیل كه دیگر نمی توانم شما را ببینم ناراحت خواهم بود.

خداوند گفت : فرشته ات همیشه درباره من با تو صحبت خواهد كرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت اگر چه من همیشه در كنار تو خواهم بود.

در آن هنگام بهشت آرام بود اما صدائی از زمین شنیده می شد. كودك میدانست كه باید بزودی سفرش را آغاز كند او به آرامی یك سئوال دیگر از خداوند پرسید: لطفا نام فرشته ام را به من بگوئید. خداوند بار دیگر او را نوازش كرد و پاسخ داد: به راحتی می توانی او را مادر صدا كنی!

مادر!
مادر، اگر دعای شبانگاهیت نبود
من در لهیب آتش غم می گداختم
مادر، اگر گناه نبود این به درگاهت
بی شک تو را به جای خدا می شناختم
****
تا دیده ام به روی جهان باز شد، زشوق
لبخند مهربان تو جان در تنم دمید
فریاد حاجتم چو برون آمد از گلو
دست نوازش تو به فریاد من رسید
****
مادر، قسم به آن همه شب زنده داریت
که اندر سرم هوای تو هست و صفای تو
آیینه دار مهر و عطوفت تویی، تویی
خواهم که سر نهم به خدا من به پای تو
****
روزی که طفل زار و نحیفی بودم زمهر
چون جان خود مرا تو نگهدار بوده ای
مادر، به راه زندگی من فدا شدی
دایم مرا تو مونس و غمخوار بوده ای
****
دادی زکف جوانی و مویت سفید شد
ای وای من، که قدر تو اکنون شناختم
اکنون که پیریت به کنار آرمیده است
من نیز سوی وادی محنت شتافتم
****
مادر قسم به تو، که تویی نور کردگار
یزدان تو را، ز نور وفا آفریده است
نازم به آن شکوه و به آن عزّت و مقام
جنّت به زیر پای تو خوش آرمیده است

مرگ یا زندگی .....

mina13427 — Tue, 22 Apr 2008 04:58:18 GMT

خیلی وقت بود که میخواستم در مورد مرگ و زندگی بنویسم در این مورد که جلوه کدوم یک قشنگتر؟

اینکه شما کدوم روانتخاب میکنید؟ مرگ رو یا زندگی رو! ، به نظر شما کدوم یکی قشنگتر؟!

از تو دوست خوبم میخوام به دقت این مطالب رو بخونی و بعد نظرتو در این مورد بنویسی

همیشه میگیم زندگی قشنگه ، زندگی زیباست ، تو شعرها تو کتاب ها، همه جا در مورد قشنگی زندگی خوندیم، شنیدیم و گفتیم .......

اما من میگم :

آخه کجای این زندگی قشنگه ، ظلم و ستمی که به مردم میشه ، کشتار یه مشت بی دفاع ، بمب گذاری محلهایی که قشری از افراد محروم و زحمت کش جامعه هستند ، تصادفاتی که همیشه شاهد اون بودیم ، بلایای آسمانی مثل زلزله ، سیل، آوارگی و دربدری ، دستهای پینه بسته پدران و مادرانی که زیر گرمای داغ خورشید تو مزارع یا کارخانه ها زحمت میکشند و نتیجه زحمتشون خوراک افراد مرفع جامعه است .

شایدم قشنگی زندگی جوون 19 ساله ای که رو تخت بیمارستان خوابیده و هنوز قادر نیست خودش راه بره ، غذا بخوره، حرف بزنه ، و حتی به اندازه یک بچه 6 ساله هم رشد نکرده ، و هنوز با شیشه شیر میخوره .....

یا قشنگی زندگی اینه که ببینی دختران معصوم و بی گناه 4 یا 5 ساله که هنوز معنی زندگی رو نمیدونند چیه ، توسط یک قشر از خدا بیخبر و بی دین برای سود جویی به فروش برند و چه سخته برای اون پدر یا مادری که از زور تنگدستی و بیچارگی جگرگوشه خودش رو می فروشه ....

وای برما وای برما که چسبیدیم به این زندگی و بعد میگیم زندگی خیلی قشنگه !!!!!!!!!

کجای این زندگی قشنگه آیا غیر از اینه که تو این کره خاکی شاهد کشته شدن کودکان بیگناهی باشیم که هنوز حتی قادر نیستند که بلند شن راه برن بازی کنند کودکانی که در گهواره خوابیدن اینه قشنگی زندگی ؟!!!

نه اگه خوب دقت کنیم ، می بینیم زندگی اصلا قشنگ نیست ، اما بازم با تمام زشتی هاش برامون قشنگ جلوه میکنه ............

زندگی ای دوست غیر رنج و محن نیست

یا که به جز رنج قسمت من نیست

زندگی افسانه ای است سخت غم افزای

من نشنیدم به غیر ناله از این نای

بس که دلم داغ دیده از غم ایام

میل تماشای لاله زار نـــــــدارم

اوست که با من همیشه بر سر جنگ است

من که به کار زمانه کار ندارم

هر که خزان دیده بود داشت بهاری

من که خزان دیده ام بها ر ندارم

می کشم از آشنا با که توان گفت

آن چه که ز بیگانه انتظار ندارم

از غم ایام و روزگار بد ای دوست

با تو چه گویم که روزگار ندارم

به نظر من مرگ با همه تلخی با همه سختی با همه دلتنگی های بعدش خیلی قشنگتره تلخی مرگ به اندازه بهم زدن یک پلک چشم، بعد همه چی تمام و یک خواب ابدی، سختیش اینه که مجبوری از عزیزانت دل بکنی ، از تمام چیزهایی که به اون وابستگی داری جدا بشی ، اما در عوض به معبودی میرسی که همیشه آرزوی وصال به اونو داشتی ، دلتنگی هاش برای کسانی که می مونند اما اونم خیلی زود تموم میشه شاید به شب چهل هم نرسه دلتنگی اش همون هفته اول ......

قشنگی مرگ اینه که نیستی تا شاهد ناملایمات و ظلمهای این دنیا باشی ، نیستی تا شاهد کشتار کودکان معصوم باشی ، نیستی تا ضجّّه مادری رو ببینی که فرزند شیرخواره اش رو که غرق در خون در آغوش گرفته و ناله میکنه به سر و صورت میزنه

هدف من از نوشتن این مطالب ایجاد یاس و ناامیدی نیست چون میدونم که بزرگترین گناه نا امیدی

هد ف من این نیست که خدای نکرده بخوام چهره زندگی رو خیلی زشت نشون بدم و مرگ روخیلی زیبا

چون تا هستیم باید زندگی کنیم ، مجبوریم که زندگی کنیم ،

زندگي آزمايشگاه صبر براي موجود کم طاقت است
و اما ؟؟؟
زندگي لطف اجباري اما شيرين خداوند است

چرا بايد از مرگ رويگردان بود و از آن واهمه داشت، در حالي كه زندگي را با شرط مرگ به ما داده اند.

ما زندگي را با مرگ پيمانه مي كنيم. بدين معنا كه مفهوم زندگي از مرگ به دست مي آيد و فرزانه اي مي گويد: « ما زندگي را انتخاب نمي كنيم، اما مي توانيم با نوع نگرش خود به هستي، مرگ خود را انتخاب كنيم»

همنوایی مرگ و زندگی مانند شب و روز است

زندگی را دوست دارم به خاطر غوغایش

مرگ را دوست دارم به خاطر سکوتش

زندگی زیباست اما برای بی نیازان

مرگ پایان کبوتر نیست

سپهري با نگاهي عارفانه از مرگ به عنوان يكي از ضروريات عالم وجود سخن مي‌گويد كه در كنار زندگي،‌ حضوري هميشگي دارد: و بدانيم اگر مرگ نبود/ زندگي چيزي كم داشت/ و اگر مرگ نبود/ دست ما در پي چيزي مي‌گشت . ...

فروغ فرخزاد مرگ را آن چنان نزديك مي‌بيند كه مي‌گويد:

و مرگ/ زير چادر مادربزرگ نفس مي‌كشيد...

و اما شاعر معاصر و گرانقدر زنده یاد قیصر امین پور می گوید :

پيراهني از شتاب خواهم پوشيد/ ديدار تو را به شوق خواهم كوشيد

گر آتش صدهزار دوزخ باشي/ اي مرگ تو را چو آب خواهم نوشيد!

ای مرگ تو را چو آب خواهم نوشید !!!!!!!!!!!

دل شکسته ........

mina13427 — Sat, 12 Apr 2008 05:17:18 GMT

تا حالا برات پیش اومده که دلی رو شکسته باشی ، قلبی رو برنجونی ؟

چه کار کردی برای اینکه اون دل شکسته رو بند بزنی؟

فکر میکنی دلی رو که شکستی میشه جوش داد ؟

اصلا میشه بند زد ؟

همیشه تو زندگیم سعی کردم طوری رفتار کنم که خدای نکرده کسی ازم دلخور نشه ، سعی کردم کاری کنم که دلی رو نشکنم و قلبی رو نرنجونم ولی متاسفانه نشد من بدون اینکه بخوام و بدون قصد و غرضی کاری کردم که باعث شکستن یک دل پاک بشه من قلبی رو شکستم که نمیدونم چطور میتونم بندش بزنم چطور میتونم دوباره این قلب شکسته رو جوش بدم، اصلا فراموش کرده بودم که: « همیشه سعی کن قلبی رو نشکنی چون اگه بشکنه درست کردنش خیلی مشکله » من قلب یک دوست خوب و مهربون رو شکوندم ، دلش رو بدرد اوردم ، باعث رنجش خاطرش شدم ، حالا هم نمیدونم چطوری باید جبران کنم ، چیکار کنم که بدونه دلم نمیخواست ازم دلخور بشه ، دلم نمیخواست قلب مهربونش رو به درد بیارم ، فقط تنها کاری که میتونم بکنم اینه که بگم

منو ببخش و امید داشته باشم که منو ببخشه ...................

در حديث آمده است كه خداوند مي فرمايد :« انا عند المنكسره قلوبهم ، من همدم قلب هاي شكسته هستم» يعني انسان دل شكسته در پيشگاه خداوند داراي جايگاه ويژه اي است و مورد توجه خداوند مي باشد و دعا و نفرين انسان دل شكسته خيلي زود اثر مي بخشد.

به طور كلي شكستن دل انسان مؤمن كه به تعبير روايات، احترام او از كعبه بيشتر است، داراي آثار وضعي و جانبي فراواني است و دلي كه شكست به سادگي التيام نمي يابد و جبران آن دشوار است، پس در مرحله اول بايد انسان مراقب باشد دل كسي را نشكند و قلبي را جريحه دار نسازد و اگر خداي ناخواسته اين اتفاق افتاد بايد به سرعت جبران و تلافي كند و دل شكسته را التيام بخشد و آن را به دست آورد و تنها استغفار و آمرزش كافي نيست مگر اين كه آن فرد از انسان دور باشد و انسان قدرت جبران نداشته باشد كه در اين صورت علاوه بر استغفار و طلب آمرزش از درگاه الهي بايد در حق آن فرد دعاي خير كرد و خير دنيا و آخرت او را از خداوند درخواست نمود و با اين كار انشاءالله قلب او در باطن از شما راضي و خشنود مي گردد.

برای شکستن دل یه لحظه وقت کافیه...

اما برای اینکه از دلش در بیاری شاید هیچ وقت فرصت پیدا نکنی...

می شه بعضی ها رو مثل اشک از چشمات بندازی....

اما نمی تونی جلوی اشکی رو بگیری که با رفتن بعضی ها از

چشمات جاری می شه......

پر پروانه شکستن هنر انسان نیست ... گر شکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم

هر وقت دلی رو شکستی یه میخ به دیوار بکوب و هر وقت دلی رو به دست اوردی یه میخ از دیوار در بیار اما بدون جای میخ همیشه می مونه .

غرورت را به خاطر دل کسی بشکن ... ولی هیچ وقت دل کسی را که دوستش داری به خاطر غرورت نشکن

بهار............

mina13427 — Thu, 03 Apr 2008 06:48:18 GMT

تو که آهسته میخوانی قنوت گریه هایت را

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

بهار یعنی فصل شکفتن، یعنی تازگی، یعنی تولد،یعنی نو شدن، بهار یعنی طراوت، یعنی زیبایی، یعنی قشنگی ،بهار یعنی آواز قشنگ بلبل ، بهار یعنی شاد شدن دشت و صحرا و همهمه کودکان و بازیهای کودکانه ، بهار یعنی یک شروع تازه ، بهار یعنی ...............

نیمی از بهار گذشت به همین سرعت، مثل برق و باد در اصل نیمی دیگر از عمر ما رفت معلوم نیست آیا بهار بعدی باشیم یا نه ، خواستم از همینجا سال نو رو به همه شما دوستان خوبم تبریک بگم به شمایی که به من لطف داشتید و همیشه با پیامهای محبت آمیز منو شرمنده خودتون کردید به دوستانی که از من گله کردید که من بخاطر شما برنگشتم عسل گلم بدون که وجود شما و محبتهای شما هم بی تأثیر در برگشت من نبود من امیدوارم که سال جدید سال خوبی براتون باشه از سعید عزیز ، نسیم مهربونم از سارای قشنگم از بی ریای بی ریا که همیشه و همیشه به من لطف داشته از داداش حمید از غریب آشنایی که هیچوقت برام غریبه نبود از داداش صابر، آقا حسام ، محمد آشنای دیروز ، رهسپار، آقا مسعود، بهناز عزیز، رهگذر، محمد جواد، یاس قشنگ و مهربون ،و.................. تشکر میکنم و به همه شما دوستان گلم میگم :

دنيا را برايتان شاد شاد

و شادي را برايتان دنيا دنيا آرزومندم

هر روزتان نوروز

تقدیم به تو ..............

تو مرا می فهمی، من تو را می خواهم و همين ساده ترين قصه ي يك انسان است. تو مرا می خوانی من تو را ناب ترين شعر زمان می دانم و تو هم می دانی تا ابد در دل من خواهی ماند.

در مکتب ما رسم فراموشی نیست

در مسلک ما عشق هم آغوشی نیست

مهر تو اگر به هستی ما افتاد

هرگز به سرم خیال خاموشی نیست

تو بيقرار و پريشان کدام دلی

که اين چنين

عهد کرده ای دل عاشق مرا آواره کنی؟

تو دل به کدامين نگاه سپرده ای ؟

و قلبت را در کدام کوچه جا گذاشتی؟

که اين چنين

بی تابانه در انتظار رفتن

شهر چشمان مرا بارانی مي کنی

و نقش صليب عشق را

بر ديوار ترک خورده ی روزگارم

حک مي کنی!

تو به کجا می روی

و مرا باروزگاری از جنس دردهای دل يک عاشق

تنها مي گذاری؟

تو به کدام جرم

مرا تا ابد محکوم می کنی

تا با ياد نگاه تو زندگی کنم؟

همسفر........

mina13427 — Sat, 01 Mar 2008 08:31:18 GMT

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد
که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد
با چراغی همه جا گشتمو گشتم در شهر
هیچ کس! هیچ کس اینجا به تو مانند نشد
لب تو میوه ی ممنوع ولی لبهایم
هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد
هر کسی در دل من جای خودش را دارد
جانشین تو در این سینه خداوند نشد
خواستند از تو بگویند شبی شاعرها
عاقبت با قلم شرم نوشتند نشد

روزی که رفتم فکر نمی کردم تا این اندازه دلتنگ بشم ، فکر نمیکردم نوشتن اینقدر منو سبک و خالی کنه ، با اینکه مطالب یا شعرهایی که مینویسم از خودم نیست ولی حرفای دلم که در قالب شعر از زبون یک خواننده یا یک شاعر گفته شده

به خودم گفتم که برگردم یک حال و هوای تازه به وبلاگ بدم برای همین خواستم دیگه از تنهایی و دوری و دلتنگی ننویسم خیلی گشتم که مطلبی ، شعری پیدا کنم، تو کتابها ، تو شعرها ، تو طبیعت ، و حتی درگوشه گوشه زندگی خودم اما آخرتمام جستجوهام باز همش به تو ختم شد به تویی که بخاطر تو خداحافظی کردم و رفتم به تویی که خواستم بخاطرت همه چیز رو رها کنم ، تویی که برام همه کس بودی و هستی تویی که طنین صدای دلنشینت هنوز تو گوشم ، تویی که نوای شعرهای قشنگت رو هنوز میشنوم ، باز بخاطر تو برگشتم منتی سرت نمیذارم ، منت دارم که برگشتم ...............

برگشتم که بگم : همینجا در حضور همه قسم میخورم تا زمانی که زنده هستم و نفس میکشم همیشه از تو بگم و برای تو بنویسم فقط تو. امیدوارم نوشته هایم لایق عزیزی چون تو باشه ، امیدوارم بتونم با نوشتنم همیشه یاد تو رو تو خاطرم زنده نگه دارم کاش این مانیتور صفحه کاغذ بود تا جای جای قطرات اشکم رو می دیدی کاش میتونستم دستای که به لرزه افتاده رو نشونت بدم ، کاش می شد طپش قلبم رو که ضربانش بیشتر شده رو بشنوی ، کاش بودی و میدیدی که بی تو چی میکشم .................

صدايم در برابر صدايت بي صداست، چشمانم در برابر چشمانت نابيناست، خنده هايم در كنار خنده هايت خاليست، پس بدان بي تو هيچم، تنهايم نگذار تا با تو هم آواز شوم

همسفر تنها نرو ، بذار تا با هم بريم

سرنوشتمون يكي است ، هردومون مسافريم

تازه از راه رسيدم ، هنوزم خسته راه

همسفر تنها نرو ، بذار تا منم بيام

سخت دل كندن از اين ، شهر و دلبستگيها

موندن از خونه جدا ، با همه خستگيها

جون به لبهام رسيده ، تا به كي دربدري

گَرد غربت رو تنم ، كه بازم بايد بري

بذار تا خستگي از ، اين تن خسته بره

شهر دلبستگي از ، چشم دلخسته بره

اگه دلداري بياد ، من ميشم سنگ صبور

گوش به قصههاش ميدم ، شهر غربت راه دور

همسفر تنها نرو ، بذار تا با هم بريم

سرنوشتمون يكي است ، هردومون مسافريم

تازه از راه رسيدم ، هنوزم خسته راه

همسفر تنها نرو ، بذار تا منم بيام

توي بُهت چشم من ، درد ناباوريه

فصل سبز قصهها ، رنگ خاكستريه

دردي كه من ميكشم ، اگه كوهم ميكشيد

ذره ذره ميتكيد ، قطره قطره ميچكيد

ميتونست با دست تو ، بهت من بيرون بشه

فصل سرد عشق ما ، ظهر تابستون بشه

قصه يقين عشق ، توي دفترم بودي

توي آيينه شعر ، شكل باورم بودي

من از خوش باوريهام ، به ويروني رسيدم

تو رو يك لحظه نزديك ، يك لحظه دور ميديدم

از تب ناباوري ، گُر گرفته تن من

سهم من از تو اِينه ، چكه چكه آب شدن

دروغ آخريني ، كه من از تو شنيدم

خودت بودي كه از تو ، به ويروني رسيدم

از تب ناباوري ، گُر گرفته تن من

سهم من از تو اِينه ، چكه چكه آب شدن