لحظه های بی كسيم رو ، پای حرف تو می شينم

می دونستی قلب تنهام ، ديگــــــه آرزو نـــداره

توی چشمون غريبـــم ، تا سحــر بارون مي باره

می دونستی وقتی نيستی  دل مــن چقدر غريبــه

لحظه ی جدايی از تو ، به خــدا دلـــم می گيــره

می دونستــی دله تنگـم ، واسه تو ترانـه گفتــه

تمـوم هوش خودش رو ، واسه خاطــر تــو باختــه

مي دونستی تنگ غـــروبا ، تو دلم ماتم می شينـه

يــاد چشمـــون قشنـگت ، شبامــو ازم مي گيــره

می دونستی عاشقونه ، با دلت زنـدگی كــردم

حتی وقتـی كه نبـودی ، به يادت گريـه می كـردم

می دونستی تك و تنهام ، وقتی كه پيشم نباشــی

تو قسم خوردی دوباره ، ديگه غافل از دلم نباشـی

می دونستـی دل عاشـق ، توی دنيای تو اسيــره

بــه خــدا از غـم عشـقت ، دل من داره می ميــره

دلگیر دلگیرم مرا مگذار و مگذر
از غصه میمیرم مرا مگذار و مگذر
با پای از ره مانده در این دشت تبدار
ای وای میمیرم مرا مگذار و مگذر
سوگند بر چشمت که از تو تا دم مرگ
دل بر نمیگیرم مرا مگذار و مگذر
بالله که غیر از جرم عاشق بودن ای دوست
بی جرم و تقصیرم مرا مگذار و مگذر
با شهپر اندیشه دنیا گردم اما
در بند تقدیرم مرا مگذار و مگذر
آشفته تر ز آشفتگان روزگارم
از غم به زنجیرم مرا مگذار و مگذر