اینکه شما کدوم روانتخاب میکنید؟ مرگ رو یا زندگی رو! ، به نظر شما کدوم یکی قشنگتر؟!

از تو دوست خوبم میخوام به دقت این مطالب رو بخونی و بعد نظرتو در این مورد بنویسی

همیشه میگیم زندگی قشنگه ، زندگی زیباست ، تو شعرها تو کتاب ها، همه جا در مورد قشنگی زندگی خوندیم، شنیدیم و گفتیم .......

اما من میگم :

 آخه کجای این زندگی قشنگه ، ظلم و ستمی که به مردم میشه ، کشتار یه مشت بی دفاع ، بمب گذاری محلهایی که قشری از افراد محروم و زحمت کش جامعه هستند ، تصادفاتی که همیشه شاهد اون بودیم ، بلایای آسمانی مثل زلزله ، سیل، آوارگی و دربدری ، دستهای پینه بسته پدران و مادرانی که زیر گرمای داغ خورشید تو مزارع یا کارخانه ها زحمت میکشند و نتیجه زحمتشون خوراک افراد مرفع جامعه است  .

شایدم قشنگی زندگی جوون 19 ساله ای که رو تخت بیمارستان خوابیده و هنوز قادر نیست خودش راه بره ، غذا بخوره، حرف بزنه ، و حتی به اندازه یک بچه 6 ساله هم رشد نکرده ، و هنوز با شیشه شیر میخوره .....

یا قشنگی زندگی اینه که ببینی دختران معصوم و بی گناه 4 یا 5 ساله که هنوز معنی زندگی رو نمیدونند چیه ، توسط یک قشر از خدا بیخبر و بی دین برای سود جویی  به فروش برند و چه سخته برای اون پدر یا مادری که از زور تنگدستی و بیچارگی جگرگوشه خودش رو می فروشه ....

وای برما  وای برما که چسبیدیم به این زندگی و بعد میگیم زندگی خیلی قشنگه !!!!!!!!!

کجای این زندگی قشنگه آیا غیر از اینه که تو این کره خاکی شاهد کشته شدن کودکان بیگناهی باشیم که هنوز حتی قادر نیستند که بلند شن راه برن بازی کنند کودکانی که در گهواره خوابیدن اینه قشنگی زندگی ؟!!!

نه اگه خوب دقت کنیم ، می بینیم زندگی اصلا قشنگ نیست ، اما بازم با تمام زشتی هاش برامون قشنگ جلوه میکنه ............

زندگی ای دوست غیر رنج و محن نیست

یا  که  به  جز  رنج  قسمت  من  نیست

زندگی افسانه ای است سخت غم افزای

من  نشنیدم  به  غیر  ناله  از  این  نای

بس  که  دلم  داغ  دیده  از  غم   ایام

میل   تماشای    لاله  زار    نـــــــدارم

اوست که با من همیشه بر سر جنگ است

من  که   به   کار   زمانه   کار   ندارم

هر که خزان دیده بود داشت بهاری

من  که  خزان  دیده ام  بها ر ندارم

می کشم از آشنا با که توان گفت

آن چه که ز بیگانه  انتظار  ندارم

از غم ایام و روزگار بد ای دوست

با تو چه گویم که روزگار ندارم

به نظر من مرگ با همه تلخی با همه سختی با همه دلتنگی های بعدش خیلی قشنگتره تلخی مرگ به اندازه بهم زدن یک پلک چشم، بعد همه چی تمام و یک خواب ابدی، سختیش اینه که مجبوری از عزیزانت دل بکنی ، از تمام چیزهایی که به اون وابستگی داری جدا بشی ، اما در عوض به معبودی میرسی که همیشه آرزوی وصال به اونو داشتی ، دلتنگی هاش برای کسانی که می مونند اما اونم خیلی زود تموم میشه شاید به شب چهل هم نرسه دلتنگی اش همون هفته اول ......

قشنگی مرگ اینه که نیستی تا شاهد ناملایمات و ظلمهای این دنیا باشی ، نیستی تا شاهد کشتار کودکان معصوم باشی ، نیستی تا ضجّّه مادری رو ببینی که فرزند شیرخواره اش رو که غرق در خون در آغوش گرفته و ناله میکنه  به سر و صورت میزنه

هدف من از نوشتن این مطالب ایجاد یاس و ناامیدی نیست چون میدونم که بزرگترین گناه نا امیدی

هد ف من این نیست که خدای نکرده بخوام چهره زندگی رو خیلی زشت نشون بدم و مرگ روخیلی زیبا

چون تا هستیم باید زندگی کنیم ، مجبوریم که زندگی کنیم ،

زندگي آزمايشگاه صبر براي موجود کم طاقت است
و اما ؟؟؟
زندگي لطف اجباري اما شيرين خداوند است